Σαν σήμερα Μεγάλη Παρασκευή

Σήμερα Μεγάλη Παρασκευή με πλημμυρίζουν οι αναμνήσεις
Ακούω στο ραδιόφωνο την εκκλησία . Οι ψαλμοί του Δαυίδ  πάντα αντηχούν μέσα μου.
Θεωρώ τον εαυτό μου τυχερό που η μαμά μου μας έβαζε να κοιτάμε μέσα στο  εγκόλπιο ή την Σύνοψη για να μην χαζεύουμε γύρω γύρω και μας τα εξηγούσε κιόλας .
Τι γίνεται σε κάθε μέρος.
Και φυσικά τα αρχαία που κάναμε στο σχολείο και η καθαρεύουσα.
Να καταλαβαίνεις τα υπέροχα λόγια της ακολουθίας είναι συμμετοχή
Από άλλο ξεκίνησα
Τέτοια μέρα είμασταν στον δρόμο για την Αλεξανδρούπολη. Τα πρώτα χρόνια πριν γίνει η Εθνική, τότε που ανεβαίναμε από τον Μπράλλο , που κοιμόμασταν το πρώτο βράδυ στην Κατερίνη την ώρα της Αποκαθήλωσης βρισκόμασταν στα στενά της Ρεντίνας . Σταματούσαμε σε μια εκκλησία. Νομίζω καμμιά φορά σε ένα μοναστήρι. Και πάντα εμείς αδημονούσαμε να τελειώσει η Ακολουθία να συνεχίσουμε , να φτάσουμε στην γιαγιάς , να βρεθούμε με την Ουρανία, να αρχίςουν οι υπέροχες μέρες ελευθερίας , παιχνιδιού και αγάπης με το σόι εκεί. Διαφορετικοί άνθρωποι, ζεστοί γεμάτοι αγάπη. Η θεία η Μαρίκας πληθωρική σε μαγειρέματα, γλυκά, φιλιά και αγκαλιές. Ο Μπαρμπόπουλος φωνακλάς, πληθωρικός και γλυκός!
Ελάτε εδώ έλεγε γύρω στο κρεβάτι μου να μιλάτε να από κοιμηθώ γλυκά . Μεσημεριανά μασάλια.


Αλλά οι Ακολουθίες της Μεγάλης  βδομάδας μου μείνανε θες σαν παρακαταθήκη της μαμάς μου
Παρηγοριά, ανακούφιση , συντροφιά από το ραδιόφωνο. Πιο καλά το ακούω και σιγοψέλνω και γω.
Καλλίτερα από να το βλέπω στην τηλεόραση . Εκεί σαν να ντρέπομαι που κάθομαι
Ακούγοντας εντυπώνονται καλλίτερα και τα λόγια και ας κάνω και κάτι άλλο.
Ειδικά φέτος.
Στην Αθήνα εκκλησιαζόμασταν στην Παναγία την Χρυσοσπηλιώτισσα.
Ο πατήρ Ευάγγελος μορφωμένος πέντε  ξένες γλώσσες τρία διπλώματα Πανεπιστημίου.
Ο αρχιμανδρίτης , νομίζω Ιωακείμ. Ασκητής. Την Μεγάλη βδομάδα την ζούσε . Εξαϋλωνόταν. Κουβαλούσε τον Σταυρό η το πανί του Επιταφίου και λες και ήταν ο ίδιος ο Χριστός.